Omdat het vaderdag is doen we een blotevoetenpad. Wandelen bij Kijkduin langs het strand en door de duinen, het is net een weekend weg.
De autorit er naar toe, is al genieten. In Noord Holland bewonder ik de volle sloten tussen de weilanden, een heel ander landschap als de Utrechtse Heuvelrug.
We rijden langs de nutricia fabriek, kennen jullie de reclame slogan ‘Er is hier toch wel, chocomel’ nog? Ik wel! Daarna rijden we over het indrukwekkende Prinsclausplein en zien we de skyline van Den Haag met zijn enorme gebouwen. Vervolgens komen we langs het malieveld, veel kleiner dan ik had gedacht. De politie staat al klaar voor de herrieschoppers. Dan langs het vredes paleis, heel veel ambasades en prachtige grote oude huizen. Zoveel bommen zijn hier niet gevallen in 40/45, bedenken we.
De tomtom bracht ons naar een lievelijk klein parkeerplekje in een oude woonwijk. We lopen via een bosje de prachtige duinen in, daar bloeien heel veel rozenbotels. Wat ruikt dat lekker maar wij snakken naar de zilte zeeluchten.
En dan zien we de zee, we verbazen ons van de enorm grote boten liggen die voor anker op volle zee. Een vriendelijke brabandse hagenees verteld ons dat het langparkeren is, de boten zoals een cruiseschip en afzinkschip liggen werkeloos te wachten op betere tijden. En een vrachtschip wacht daar gerust een paar dagen totdat zijn handel meer waard is.
Als eerste duiken we het terras op bij een strandtent voor koffie/thee (zonder taart) en dan wandelen we naar de inham van de haven. We kijken richting Scheveningen en zien dat het strand daar veel drukker is. Prima hier in Kijkduin dus en ploffen op het volgende terras neer. Hoogste tijd voor een borrel met een bitter garnituur. Geen bitterbal maar vega gyosa en kip chunks, hip en lekker.
We google op het terras welke beesten kwallen eten. Haaien, tonijn en schilpad. Haaien in de noordzee? Ja wel 6 soorten! Ik ga niet dieper als de enkels de zee in. Ra ra, ben ik nu banger voor de kwal of de haai, of heb ik geen badkleding aan…
Daarna zijn we door de duinen terug gelopen, wat een mooie bloemenzee! De duinen zijn toch droog, dor en saai, nu is er volop kleur. Als ik moet kiezen tussen zee of duinen wordt het lastig, ik denk dat de gaan duinen winnen.
Een valk bid als een vlieger in de lucht, hij hangt amper 3 meter boven ons, opeens neemt hij een duikvlucht naar Harry. Prachtig beest!
De wind steekt op, het is vloed volop vloed als we weer kangs de kust lopen. Geen hard strand meer om op te lopen dus bikkelen door het mulle zand. Kitesurfers wemelen over het water. We lopen richting Roterdam en zien de skyline de Rotterdamse europoort met zijn enorme kranen.
Hoogste tijd voor nog een strandtent, lekkere achtergrondmuziek, bier, wijntje en menu kaart. Ik heb spijt dat ik geen voorgerecht heb genomen. Wat smaakte, de susami (oosterse rauwe tonijn) en knoflookgarnalen met indias tintje super lekker. Trouwens de hoofdgerechten ook. We nemen ook nog thee met toetje, gewoon omdat de zon weer terug kwam en het plekje te lekker is om weer op te stappen… Nog 1 strandtentje dan, vraag ik. Maar vader wil naar huis….
Dat het een bewolkt was? Super strandweer voor Hennetje, niet te heet, geen verbrand huidje en geen overvol strand of terras. Trouwens de avondzon is zoveel lekkerder, ik wil niet naar huis! Helaas blijven we op de langste dag van het jaar niet wachten totdat de zon in de zee zakt.
Dus met de heerlijke avondzon in de rug en het programma de ‘Long Version Sunday Top 121’ op de autoradio, sluiten we de lazy sunday af.
Album: Kijkduin
