Babborgapad Babberich 11 km | Officieel hebben we ondeugend gedaan we zijn zonder pcr test de grens van Duitsland gepasseerd. Te voet via een smokkelroute… En niemand heeft ons een strobreedte in de weg gelegd. Toch zijn we in de gaten gehouden want via een SMS kregen we corona instructies.
Er kwamen een paar wandelende Hollanders ons tegemoed en die adviseerde om terug te gaan. ‘Als ik jullie was zou ik dit klompenpad niet lopen, wij gaan terug!.’ Tegen beter weten in hebben we alle waarschuwingen en waarschuwingsborden genegeerd. Nonchalant gaan we op pad want ons pakken ze niet! We passeren zwaar beveiligde hekken toch zijn wij overtuigd dat ‘het’ ons niet kan schade. Ringslang, teken of processierups wij nemen de uitdaging aan.
Het weer is prima, niet te warm dus de processierups zit waarschijnlijk hoog in de bomen. Teek is zo klein die zien we niet en slangen willen we niet zien.
Harry heeft goed vooronderzoek gedaan want net naast de route is een gezellig ouderwets dorpscafé. Alleen open op zondag, dit is onze kans we gaan er effe heen. Een biljardclub, carnaval- en muziekvereniging hebben hun sporen daar gelaten. En de super aardige gastheer/vrouw vertroetelen onze billetjes met een kussentje. Helaas door omstandigheden geen taart, dus kregen we een hand vol voorverpakte koekjes.
De omgeving is mooi bossen afgewisseld met landbouwgrond. Hoge mais en piepers die volop in de bloei staan. We lopen langs oud klooster en een gebedshuisje en een bijpassende leus op een viaduct. Het landschap is wreed doormidden gesneden door de betuwelijn, al dit beton en ijzer levert weer mooie foto’s op met perspectief.
Of deze route in onze top 10 komt is een grensgevalletje, we hebben lekker gelopen en klompenpad 115 kunnen we weer afvinken…
