Wolfheze 17 km – Opzoek naar de lente, het begint goed. Langs de straat volop bloeiende dovenetel, een leeuwerik zweeft fluitend boven de hei terwijl een roofvogel effe een klein beestje buit maakt. Bij de heelsumsebeek staan 2 gele speenkruidbloemetjes en we spotten daar ook de grote gele kwikstaart…
We lopen verder over een prachtig stukje natuur door de beekdalen. Met capuchon op en een zacht regenbui hoor je de naastgelegen A12 niet. Na het kleine regenbuitje, armen wijd om als een aalscholver te drogen in de zon. (beetje bijzonder moet dat er hebben uitgezien) Wat dan wel grappig van de A12 is dat we over een ecoduct waar ook mensen de snelweg kunnen oversteken.
Over een begraafplaats, via een instelling, gesticht begin 1900 voor krankzinnigen, zenuwlijders en idioten(aldus klompenpad info) komen we in Wolfheze. Bij restaurant ‘De Tijd’ verorberen we een luxe gevulde pannenkoek, Harry met gerookte zalm en ik met gekarameliseerde peer en noten.
En dan zien we even niets van de route omdat we tegen de wind in krom gebogen door een hoosbui ploeteren. Binnen 10 minuten zijn we drijfnat en soppen we in onze schoenen. Nog nooit zijn we zo tot onze botten nat geregend. Het drogen als een aalscholver heeft geen zin. Code oranje hoorden we later in de auto terwijl we warm proberen te worden door de kachel op levensgevaarlijk te zetten. Thuis springen we onder de douche, warm van buiten en later een borrel voor inwendige warmte. Maart roert zijn staart zo hard dat de lente opeens weer spoorloos is…..
[Not a valid template]