Westerstorm jagers

Vakantiepraat dag 2 | Na een stevig ontbijt bij B, B& B ‘De Boekenboer’ worden we stoere westerstorm jagers. Bepakt en bezakt met regenkleding stappen we op de e-bike en fietsen we tegen naar het westen (West Terschelling). Het plan is om daar ergens via de duinen het strand op te gaan, effe loeren waar de storm het eiland op komt razen.

Tijdens het duinstruinen schuilen we af en toe onder boompjes die door de wind schuin gegroeid zijn, met oppers paardevijgen er onder. Dan opeens belanden we bij schrikdraad en ondoordringbare struikgewassen. Het pad dat we volgen zijn dus paardewissels. Poging 1 om hetvstrand te bereiken mislukt!

Dan maar terug en met de e-bike naar een strandtent. Weer een lange rij wachtende mensen voor de deur, dus gaan we eerst strandjutten. We vinden heel veel verroeste spijkers… Is het hout van de boot versplettert in de golven en zijn alleen de spijkers van de boot aangespoelt? Of is er een container spijkers over boord geslagen? Na een uurtje fantaseren en wind happen is de rij nog steeds niet opgelost bij de strandtent dus springen we op de fiets en gaan terug naar West Terschelling. Daar zijn genoeg horeca plekken, de terrassen gaan open want er is zelfs een mager zonnetje.

We ondernemen poging 2, want we willen nog steeds de wester storm na jagen. Dus kiezen we een officiële wandelroute naar de hoogste duin op de kop van Terschelling. Het wandelpad loopt door struikgewas en mini bomen van maximaal 3 meter hoog. De wind zwiept de takken gevaarlijk over het pad heen en weer maar we lopen door. We komen ook verwilderde ‘hoogstam’ appelbomen tegen! Net als de cranberries ooit met een woeste storm over boord geslagen? En dan opeens staan we voor de stijle hoge klimduin.

Zwoegend komen we boven en op de top van de duin worden we gezandstraalt! We kunnen niets van het uitzicht zien want windzandmonsters spuwen kilo’s zand over ons heen. Gelukkig hebben we een leesbril die ons enigsinds beschermd en we vluchten naar beneden het noordzee strand op.

Maar goed we moeten ook weer terug over die beestachtige duinpan waar kilos stuifzand over de top gesmeten word. Dit keer is het naarboven lopen appeltje viskuitje. De wind stuw ons met zand en al naar boven. Prachtig vinden we het! Wat een kracht heeft die wind!

En dan onder aan de duin tussen het struikgewas is het gebulder van het windzandmonsters verdwenen en tippelen we uit de wind weer terug naar de fiets.

Harry krabt op zijn hoofd en voelt minimaal 5 cm zand. ‘Dat betekend ik eindelijk een grote vent ben geworden van 180 meter lang!’ We proberens ons enigsinds te ontzanden van de dikke laag plakzand maar het is niet te doen.

Nog even geborreld en gedineerd in West Terschelling en via het wad zijn we door de windtaxi weer naar ons logeer adres geblazen. Onderweg heel veel strandvogels gespot en lekkere lamsboutjes… Even douchen, spelletje theetje borreltje en alweer sluiten we de oogjes zonder en letter gelezen te hebben uit de boekenvoorraad van onze bed boek & breakfast ‘De Boekenboer’.

Album: Westerstorm jagers