Klarenbeeksepad 15 km | Onze klompenpad wandelmaatjes zijn kritische en willen zoveel mogelijk de wei in en langs sloten en beken lopen. Ze zijn allergische voor asfalt en lezen eerst het gastenboek of er goede recensies over het pad staan. Over dit pad staat dat we veel klompen en weinig bankjes tegenkomen. Wat er ook in de recentie staat, ons doel is alle klompenpaden lopen dus wij gaan mee.
Klompen dragen is heel gepast deze route, we hebben de eerste 13 km alleen in de wei gewandeld. Wie zien hier geen mooie herfstkleuren, alleen groen, groener en groenste gras met af en toe een verdwaalde paardebloem.
De sloten zijn bijzonder, de Beeksebergse beek ligt heel hoog boven het maaiveld. Deze hebben ze eeuwen geleden aangelegd voor industrie en watermolens en stroomt ook nu nog mooi door het landschap. Raar hoor die hoge Hollandse sloten.
Het is ‘druk’ op het klompenpad normaal heb je de routekaartje of app nodig. Nu kan je gewoon de mensenstroom volgen. Tijdens de vorige coronapiek adviseerde klompenpaden rechtsom te lopen zodat je elkaar zomin mogelijk hoeft te passeren. Vandaag loopt het gros ook rechts om. Gepaste afstand houden gaat prima, ruimte genoeg voor iedereen.
Het eerste gedeelte van de route is saai bewolkt. Zo niet leuk om dan foto’s te maken. Heel soms prikt de zon door het wolkendek en dan is het landschap zoveel mooier op de foto. En gelukkig heb ik er een paar voor jullie kunnen schieten. Door wel/niet een zonnetje schommelt de temperatuur, soms moet het jasje aan dan jasje weer uit…. en soms moeten we het jasje aan voor een kort mini miezerbuitje.
In het begin komen we diverse bankjes tegen. Bij elke bankje wil ik dolgraag stoppen want ik heb een zware thermosfles in mijn rugzak, een lege loopt een stuk lichter! Dan valt ons oog op een picknicktafel we lopen er heen…. bezet! Ik vraag aan de mensen of ze bijna klaar zijn met de pauze, dat was zo, dus pikte we snel hun plekje in. Thermoskan gepakt en van het hete water kippensoep gemaakt met verse groentjes. Daarna is het een stuk lichter lopen, (behalve die volle blaas dan).
Op een van de vele bankjes komen we een stel tegen die iets later als ons zijn vertrokken, ook lekker aan het lunchen. Maar geen warme groente kippesoep zoals wij! Zo’n 5 kilometer verder halen ze ons weer in als we effe een lekker lunters neutje achter over slaan. Het is een beetje improviseren als de horeca op slot zit. We hebben zoveel mee genomen dat we nog een keer een van de vele bankjes uitkiezen voor een kopje thee.
We waren blij in de wei en zeker ook met de 2 kilometer laatste lus door het bos. Het bos is groen nog geen explosie aan herfstkleuren. Ook kunnen we nog niet door de bladeren sloffen maar wel paddestoelen spotten terwijl onze voeten over de eikels rollen. Het bos is het toefje slagroom op de taart deze wandelen.
Taart? Bij de auto staat een snackwagen heerlijk naar broodje kroket te geuren. Maar ja, wij hebben onze buik vol met zelf meegebrachte koek en zopie…
Album: Klarenbeeksepad
Hier meer Klompenpad verhalen
