Blij in de wei

Dreumel 14 km – Korte broek aan en gaan! ‘Klompenpaden zijn voor toeristen’ zei iemand die we tegen kwamen op het Tremelerpad. Ik voel mijzelf helemaal geen toerist in de wei, ben ik dan een domme koe? Vroeger als kind struinden veel door de wei, dat kan nu niet meer zomaar. Door de klompenpaden mag ik gewoon weer blij in de wei zijn!

Het leuke van klompenpaden is dat je elke keer weer iets kan uitzoeken wat past bij het seizoen of de weersomstandigheden. Dit keer gekozen voor veel lentekleuren, fruitbloesem, weilanden, weidevogels, mooie bermen met paardenbloemen en fluitenkruid en volop zon.

We zien een explosie aan bloemen, hondsdraf, smeerwortel, weegbree, koolzaad. Maar ook beversporen, ooievaars zweven, een Oranje tipje fladderen, 2 patrijzen in paniek wegvliegen en een snip wegschieten. Een pad kruipt zwetend uit zijn veilige holletje het hete asfalt op, zelfmoord ideeën of heet dat paddentrek.

De weersomstandigheden zijn niet best. Veel te heet, ik wil nog zeker 3 maanden lente, met dit weer gaat de lente te snel over in de dorre hete zomer! Met een ontploft oververhit rood hoofd leggen we de laatste kilometers van de route af. We trekken nog een zak heerlijke koele sappige Elstar uit de muur bij de fruitboer. Nog even een borrel op het terras langs de waal en we toeren weer, met hoge snelheid langs de Betuwelijn naar huis voor de eerste asperges met pasta zalm en een paasei!

Album: Blij in de wei!