Sleedoorn

Overlangbroeksepad, Wijk bij Duurstede / Leersum, 12 km | Parkeerproblemen bij de populaire Klompenpaden omdat bij de startpunten de parkeergelegenheden overvol zijn. Vandaag gekozen voor een enkele rit ipv een rondwandeling. Manon heeft ons in Wijk afgezet en weer opgehaald in Leersum dus hebben we geen parkeerplekken probleem veroorzaakt en toch een verweg klompenpad gewandeld. Bij begin en eindpunt is het kneitter druk met wandelaars, het tussenstuk is rustig en komen we alleen een paar homies tegen.

Het startpunt in Wijk is helemaal leuk, een haventje, mooi oud dorpje en lekkere restaurants. In onze jeugd zat hier een vaste stamkroeg, nooit de rest van het gezellige dorpje bewonderd. Op een dag als de deuren van de horeca weer open gaan we er weer gretig gebruik van de maken. Vanuit Doorn loopt namelijk het Gerrit Achterbergpad ook een enkele rit naar Wijk. Dan laten we ons in Doorn afzetten en gaan we met de meiden in Wijk lekker uiteten. Nu al zin in!

We lopen de lange wetering op. De ene kant zie je de dijk naar Wijk met de kerktorens en molen. De andere kant de Utrechtse heuvelrug opdoemen. Daar tussen lopen wij langs lange smalle stroken weide en bossages.

De bosjes ogen rommelig en slecht onderhouden. Bramen en veel sleedoornstruiken met grote zwarte bessen. Het ruikt naar gegist fruit, ooit hebben we Anja wijs gemaakt dat je deze grote bosbes (zeker 1 keer) kan eten. Toch hebben we haar weerhouden om de bes in haar mond te stoppen. Net als paddestoelen eten wij Hollanders niet zo maar onbekende wilde bessen.

We lopen verder door een stobbenbosjes, de oude afgezaagde stoppen geven een spookachtige sfeer. Ik sta te lummelen met het fototoestel en Harry schopt tegen een stobbe aan en valt moeiteloos om. De takloze schobben staan helemaal los! Met 1 hand tilt hij de een flink ogende boomstam op.

Niet echt een productief bos die prikkelige sleedoorns, bramen en het verrotte stobben. Je zou zeggen dat het zonde is van de grond. Je kan er ook landbouwgrond of huizen bouwgrond van maken. Dan lezen we in de klompenpadapp dat dit een heel bijzonder essenhakhout gebied is, grootste van Europa waar 85 procent van de bezemstelen vandaan komen. Okay, nu bekijken we het bos met andere ogen. En we lezen dat het rommeltje van stobbe en sleedoornstruiken een bijzondere biotoop is voor vlindertjes, slangen en mosjes.

Tijdens de pauze komt een eenzame wandelaar voorbij die afgunstig naar onze koffie kijkt. ‘Koffie is op’ zeg ik, ‘ een borrel hebben we nog wel’. ‘Ja lekker’ zegt de man en bied ons een slokje van zijn zelfgestookte brouwsel. De mannen hebben volop gespreksstof over stook ketels maken en alcohol brouwen. Hij vertelde ons dat hij verderop de lekkerste sleedoornbessen plukt en bied ons aan mee te lopen naar huis om nog meer lekkere distilaat te proeven.

Dat doen we maar niet en lopen de route af in de hoop dat we nog een sleedoornbosje tegen komen. Wat hebben we weer lekker gewandeld en veel geleerd over rommelbosjes sleedoorns en alcoholstook grondstoffen.

Album: Overlangbroeksepad