Fit is (h) it!

Deel 3 | Sportkleding aan en gaan! Of eigenlijk regenkleding want de ellende begint met er naar toe fietsen, regen en windkracht 6 tegen. Maar goed, de eerste 15 minuten sporten heb ik al te pakken! Vervolgens de fitheidstest. Daar zit ik dan, weer op de fiets, nu met hartmeter om! Drie kwartier fietsen en daarna de uitslag en de uitslag is niet best! Er komt een rapport te voorschijn van tien kantjes! Ik heb een 2,6 gescoord van de 10 punten! In een Piramide grafiek zie ik een poppetje staan met de voeten stevig op een knalrode zone. Dat poppetje ben ik.

Nee!

Iedereen is verbaasd! Hoe kan je nou een 2,6 scoren? Je loopt zoveel, en je zit altijd op de fiets! Het rapport (en de weegschaal) is gewoon gesaboteerd zodat de sportschool zijn klantjes behoud! Nou beste mensen, ik geloof best dat mijn conditie bagger is. Wat ik buiten doe is voor de hele google gemeente zichtbaar, binnenskamers zien jullie mij niet! Wat is nou 3 keer lopen in de week? Er blijven nog heel veel uren over om mijn lichaam bewegingsloos te laat zijn. Ik geloof wel een beetje in de uitslag.

Mijn personal trainer heeft een mooi trainingsschema opgesteld en ik mag beginnen met cardio. Vreselijk, fietsen op een elektrische fiets zonder trapondersteuning. Mijn eigen fiets is veel milieu vriendelijker. Op de hometrainer kan ik geen zinvol doel verzinnen en zuchtend trap ik verder! Nuttig zijn is van A naar B fietsen en dit combineren met werken, boodschappen doen of bij iemand op bezoek gaan. Op de hometrainer bereik je niets! Maar ja ik luister braaf naar mijn personal trainer en trap het snot voor mijn ogen. Klaar, zeg ik trots! Personal trainer zegt: ‘Goed gedaan, je hebt nog te weinig punten gescoord (lees slecht gepresteerd) we gaan door!’ Dit bevestigd mijn constatering, fietsen op een hometrainer is zinloos.

Daarna de cros trainer, automatische volg ik het tempo van een mede sporter. Mijn hartslag stijgt gevaarlijk hoog het rode vak in. Wat een rot ding! Voor mijn gevoel kan ik de beweging niet afmaken, het is alsof ik op een veel te kleine fiets zit. Over dit vreselijk apparaat maak ik geen woord meer vuil. Na slechts 10 minuten ben ik er klaar mee en stop. Geen punten verdiend. O ja, er is toch een doel tijdens het sporten. Je kunt punten verdienen! En als je je target heb gehaald mag je voldaan zijn over je zelf! Ik heb niets met punten en alle helemaal niets met mijzelf verbeteren. Het moet gewoon nuttig of leuk, gezellig en lekker zijn, dat geeft mij pas een voldaan gevoel. Al die lettertjes, cijfertjes en schema’s en sportprestaties… ik geloof het wel.

Voor straf moet ik van mijn personal trainer 30 minuten op de loopband. Ik krijg geen fijne prikkelingen tijdens de wandeling, mijn zintuigen zoals voelen, horen, zien en ruiken waarnemen niets. Ook al loop ik kilometers op de loopband, je blijft op slechts een plek. Saai! Ik mis de belevingen van buiten zijn, de wind, de bloemen, zelfs de agrarische luchten van mijn toekomstige kip filetje prikkelen niet mijn neusgaten. De klok tikt langzaam weg, ik probeer creatieve dingen te verzinnen op de loopband, maar ja dat is een beetje lastig. Wel heb een pseudoniem voor de sportschool bedacht Fitishit [Fit is shit]!  

Ondertussen loop ik mijn eerste sportblessure op. De geleende sportschoenen zijn slappe dingen zonder inlegzool mogelijkheden tegen platvoeten en nu heb ik brand in mijn knie. Sorry, ik kan (wil) niets positief verzinnen over het sporten. Je moet er ook nog van zweten, en het kost je zeker 2 uur per dag, exclusief herstellen en douchetijd. Sporten is heel egoïstische, alleen met jezelf bezig zijn, niet nuttig,  geen qualitytime, niets…. Nog 3 weken te gaan!

Wordt vervolgd …