Pullen ‘Schuttevaertjes’

Markerwadden, 3 km| Dit keer een verslag over mijn allereerste vogelexcursie ooit, op de Markerwadden. We zijn op een enorme driemaster in 2 uur op een milleuvriendelijk wijze naar het wad gezeild. Na een presentatie in de kajuit gaan we met 60 vogelspotters inclusief mega grote toeters van verrekijkers, fotocameras en 3 gidsen het eiland verkennen. Dat wordt dringen!

Markerwadden worden gemaakt in het markermeer, dit is een ecologisch project om op een ‘natuurlijke’ wijze een gezonde waterkwaliteit te creëeren. Men doet volop onderzoeken naar alles wat groeit, bloeit en leeft aan visjes, plantjes , insecten en vogels.

Het met slip opgespoten miljoenen kostende eiland ziet eruit als een kaal bouw terrein. Er loopt een pad/weg overheen van gemalen puin met schroeven plastic en andere rotzooi. Langs deze weg is een gecultiveerd bloemenmengsel gestrooid. De woekerende waterandijvie staat er troostenloos en uitgebloeid bij. We horen slechts het vreselijk gekrijs van meeuwen in allerlei soorten en maten, zoals de moeilijk meeuw pontias.

Landjepik
Harry leent een hightech verrekijker terwijl hij vorigjaar een eigen verrekijker heeft gekocht in Noorwegen. Ik ben zeer tevreden met mijn kleine huis, tuin en keukenverrekijker en mobiele camera. Geduldig wacht ik op een plekje op de voorste rang. Opeens duikt er een kolossale lens, dikke man met enorme rugzak voor mijn neus en pikt het plekje in. Verbouwereerd en beledigd zet ik mijn elleboog langdurig tussen zijn ribben. Luidruchtig som ik mijn vogelobservatie waarnemingen op als een opgewonden toerist, alleen maar om die plekinpikdief iets te irriteren. Maar wat fantastische is het wad, we kunnen super veel vogels van dicht bij observeren! Teveel om op te noemen. Gaaf om de natuurontwikkeling te zien.

Eva zegt gekscherend: ‘Daar witgatjes!’ We bestuderen door de verrekijker een driehoek object, het is een zwaan die alleen met zijn witte billen boven het water uitkomt. Ha ha … vogelspothumor zeker, witgatjes. Even later wijst de gids: ‘Kijk, daar vliegen de witgatjes!’ Blijkbaar is het een echte meeuwachtige vogeltje ipv zwanen billen!

We zien slordige steltlopers scheumen over het wad en de gids vertelde dat het Kemphanen waren. Ja duh! Die horen met mooie hals kraag te balsen op de hei! Ze zegt; ‘ de Kemphanen zijn klaar met voortplanting, hier in de rui, nu buikjes vol eten en ze vertrekken weer’.

O ja, wat ik vergeet te vertellen is dat Har en ik mee mogen vogelen met mijn vader, Eva en Cora, zonder Mees. Deze doorgewinterde vogellaar mannen beloven de meiden elke jaar Kemphanen aan te laten zien. En daar waar zijn ze dan onverwacht, 10 tallen halsveerloze warrige Kemphanen. Kemphanen kunnen ze afvinken, al is de biotoop en verenpracht teleurstellend. Harry en mijn vader hebben een haat liefde verhouding en staan even verderop fel te kemphanen over een paar vogelties. Kemphanen of jonge kokmeeuwen?

De bijzondere waarnemingen, gevonden dankzij de gidsen, zijn de ijseend met 4 pullen, ongeoorloofde fuut oid, zwarte en roodpottige kluut, een reuze stern, en reigerral. En dan nog heel veel andere bijzondermooie wadvogels. Mooiste plekjes was een vogelhut met een kijk horizon net boven het wateroppervlak. Met het blote oog kan je de visdief pullen met hongerige oranje gerande snavels waarnemen. En op nog geen 1 meter afstand strijkt een de boeren zwaluwtje neer om te poseren.

Ondanks de grijze dag stappen we met roodverbrande klontjes terug op de boot. Met een huisgestookte ‘Schuttevaertje’ in de hand vertellen we elkaar sterke verhalen over het Markerwad. Het warme vegetarische biologische soepje met brood laten we ons goed smaken. Om de tijd op de boot te doden doen we een potje waddenkwarteten om nog meer kennis der natuur op te doen.

Daarna rijden we weer via de markerwaardse dijk van Enkhuizen naar Lelystad naar huis. Nog even glijdt onze laatste blik over het bijzondere nieuw natuurgebied de Markerwadden. Stom, in de auto vergeten te kijken of er zichtbaar kleur (en waterkwaliteit) verschil zit in het markermeer en het ijselmeer. Over 10 jaar maar eens terug gaan om te kijken hoe de natuur en waterkwaliteit zich heeft ontwikkeld.

Bedankt vogelaars dat we een keer mee mochten. We hebben slechts 3 km gelopen in 4 uur, mijn nieuw persoonlijk snelheidsrecord! Volgende keer weer een klompenpadje lopen. We weten zeker dat we niet zoveel vogels spotten doordat we toch te hard lopen. Gelukkig heeft mijn vader de liefde en kennis over vogeltjes en plantjes bijgebracht dus zie en hoor ik veel. Het verschil tussen een meeuw en een moeilijk grote meeuw zouden we nooit opmerken, toch genieten wij van de natuur op ons nivo. Was het geld de excursie waard vraag ik mij af? Toch ook een keer een klompenpad donatie geven, dat verdienen ze. Want daar lopen we altijd kosteloos rond en het genieten daar zou even kostbaar mogen zijn.

Fotoalbum: Markerwadden
Vogelexcursie: Fogel olv Debbie Doodemans
Zeilboot:
De Schuttevaer