Goeie goede vrijdag

Goilberdingerpad Culemborg, 18 km | Het is een goeie goede vrijdag! Omdat we lekker extra vrije dagen hebben dus de wandelschoenen aan en gaan! Tijdens de autorit ben ik blij verrast! Wat is hier gebeurt? Heb ik onder een steen gelegen of zo? Opeens is het hout groen, wat heerlijk die frisse groene kleur. Ook de sleedoorn met zijn witte bloemenexplosie is fantastich en het ruikt ook nog heerlijk! Dat komt vast door de zomerse temperaturen van de afgelopen dagen.

De route loopt over dijken, door weilanden, langs de Lek en fort everdingen. We zien de koeien grazen en de lompe lammeren zogen bij de arme moederschaap. Terwijl de lammeren met geweld haar uiers plunderen snuffeld ze liefkozend onder de kwispelende staarten. En het arme schaap is ook al uit zijn lekkere warme wolle jasje geholpen terwijl het berekoud is.

Met de wind in de rug, weggedoken in mijn capuchon tuur ik door de verrekijker naar watervogels, lekker warm in mijn eigen wereldje. Het zonnetje prikt 1 keer door het grijze wolkendek, te kort om dit vast te leggen op een foto.

Mijn wandelmaten lopen gewoon door als ik vogeltjes wil spotten of tijdens een foto momentje. Met een ferme pas probeer ik ze weer in te halen maar constant loop ik achter de feiten aan te hollen. Vooral aan het einde van de route is een tussensprint niet meer te realiseren door mijn stram wordende knietjes.

Ik wil ook zoveel wil zien nu ik uit mijn eigen habitat ben ontvlucht. We komen bergeneenden, smienten, kuifeenden, paaskonijn en een nest met grote ganze eieren tegen. We horen en zien de tjiftjaf, fitis, weidevogels en niet 1 maar zeker 8 zwaluwen die over het water scheren. Net 2 te weinig voor zomerse temperaturen. Of haal ik nu weer de spreekwoorden door de war. Van 1 zwaluw en iets met 10 in de lucht.

De bloemetjes vinden het te koud want de meeste bloemknoppen blijven gesloten vandaag. Het bijzonderste plantje is de zwarte zegge ook de knopen van de kastanje zijn een lust voor het oog trouwens.

We lopen door een leuk natuur speelbos ‘de tuinpiraat’ waar een opa knakworstjes op een houtvuurtje verwarmd voor zijn kleinkinderen en oma aan het hout sprokkelen is. Mijn buik zegt dat de 12 in de klok zit, tijd voor de lunch. In de beschutting van een doorgezaagde dikke bunker nuttigen we onze boterham en een kommetje warme oplossoep. De pauze is kort want het is minstus 15 graden kouder dan de afgelopen dagen.

We snuffelen nog even bij de bunkers, altijd leuk. ‘Groot is het risico viezigheid tegen te komen’ waarschuwd harry iedere keer weer. Pas op voor mensenplasplekken en gevaarlijke vleermuizen. Toch kruipen we als het effe kan naar binnen gewapend met licht van onze telefoon.

Met 18 kilometer in de benen rijden we weer naar huis, de dag is omgevlogen, gelukkig zijn er nog 3 vrije dagen te gaan!

Fotoalbum : https://photos.app.goo.gl/iLy1HMvLE2hGaFBM7