Relax

Hollersbach im Pinzgau, Oostenrijk | Wandelschoenen aan en stokken mee, ‘Der berg ruft’! Ik zie als een berg tegen die bergen op hier in Oostenrijk. Alle wandelpaden gaan gepaard met steile klimmetjes en te smalle paadjes langs meters diepe afgronden. Het luie zweet stroomt uit alle kieren en gaten omdat ik a. geen conditie heb en b. Een klein beetje hoogtevrees heb. Met een ontploft hoofd strompel ik achter de rest aan, kijk niet op of om omdat de top te ver weg is en de diepte te diep. Mijn ogen focus ik op het smalle pad met gladde boomwortels en onhandig grote stappen over de rotsblokken. Het landschap ontgaat mij volledig.

Vogels zie ik niet maar hoor ik wel! Vandaag hebben we, volgens mijn oren, op de ooghoogte gelopen van een horst/nest met roofvogel en jonkies. Ook hoorde ik jonge raven en een vreemd klein gepiep van een flinke donkere vogel. Ik kan natuurlijk niet luisteren, kijken en lopen tegelijk dus deze vogels hebben we vanwege de tijdsdruk niet gespot met onze verrekijker.

Voor de wandeltocht staat namelijk 5 uur. Er wordt regen verwacht dus er kan niet getreuzeld worden. Op adem komen, rondkijken, vogelen en foto’s maken kost eigenlijk te veel tijd. Soms hou ik mij effe stevig vast aan een boom om rond te kijken en te genieten van al het moois. Meestal loop ik snel door om geen blok aan het been van de mede lopers te zijn.

Maar dan komen we op een heel mooi plekje en kan de rest mooi de pot op! We zijn op de top van een berg met een prachtig uitzicht, ik neem de tijd om te genieten van alles. We zien aan de ene kant groen begroeide bergen en de andere kant grijze rotsige bergen met sneeuw. Onder ons staan bellende koeien relaxt te grazen in een alpenwei. We wandelen door het moeras over een wandelpad van planken, zien kleine waterplassen met de weerspiegeling van de bergen. We zien ook de wolken die soms de bergtoppen doen verdwijnen en soms als een rookwolk tussen de bomen hangt. We lopen tussen het 1 meter hoge struikgewas (latschenkiefer/pinus) wat we nog nooit op een berg hebben aangetroffen. En bosbessen…. zoveel! Maar ja, geen tijd om te plukken. Wandelen is wandelen en de tijd tikt dus de bosbessen blijven onaangeroerd staan.

De ene berg is de andere niet, zo’n grote verscheidenheid bergen in Oostenrijk! Het dal waarin we vandaag beland zijn is bekend om de zirben ofwel de alpenden. Deze geurende den is bijzonder om zijn rustgevend de werking. Van het hout worden bedden gemaakt wat de mens een goede nachtrust bezorgt. De zirben dennenappels worden gebruikt voor de schnaps, ook heel erg rustgevend. Deze rustgevende werking heeft geen effect op mijn wandelmaten, hop hop, doorlopen.

En dan opeens zien we een groot meer met allemaal wandelende toeristen op een weg, die relaxt de lift hebben genomen. Einde rustige en mooie wandelroute. Of toch niet? We duiken een schapen paadje in en lopen langs een riviertje met hele steile rotswanden. Ben ik hier naar boven geweest? Onmogelijk stijl en hoog! Het is een bloemrijk dal en rustig kuier ik naar beneden en ik geniet van de kleurtjes, geurtjes en de bloemetjes tot de parkeerplaats. Stopwatch wordt ingedrukt, we hebben er slechts 3.5 uur over gedaan. Ooo… we hadden wel wat meer pauzes kunnen inlassen zeggen mijn medewandelaars.

Tsss!!! Ik hoop dat deze medewandelaars binnenkort een bed van zirben hout hebben. Voor meer rust in hun bolletje, vooral tijdens onze wandeltochten . Geen tijdsdruk en relaxt kunnen wandelen tussen het verstrekkende Oostenrijkse rustgevende groen van onder andere de zirben/alpenden.

Via een smalle bergpas rijden we weer slingerend naar huis. Af en toe vallen mijn ogen dicht bij spannende scherpe bochten en tegenliggers. Met moeite doe ik mijn ogen weer open. Kapot moe van de wandeling of heb ik teveel zibenlucht ingesnoven? In ieder geval heb ik geen schnaps met zibenappels nodig om lekker te kunnen slapen!

Album: Relax
Bij: Haus Renswouw