Stapel gek!

Het eiland Cres Kroatie beloofd een heel mooi strandje en een grot waar je in kan zwemmen. Daar moeten we heen! Vroeg ontbijten, 7 uur kiosk met broodjes open, maar helaas nog geen vers brood, dat kwam pas om 8.30 uur. Een paar oude zoete broodjes gekocht als ontbijt en lunch. Toen zeer vroeg de auto in, over bergpasjes rijden met hele smalle weggetjes en kilometers gestapelde stenen. Wie is er zo stapel gek om al die stenen te stapelen en waarom, geen idee?! Ik dacht dat typisch Engels was. Misschien is hier wel een Engelse piratenboot aan de klippen gelopen en hebben piraten uit pure verveling al die muurtjes gestapeld!

De autoroute van 3 kwartier doet aan Noorwegen denken, de begroeiing is laag en je kijkt links en dan weer rechts de diepte in met mooie baaien. En dan opeens de P van parkeren. Links het wandelpad en rechts een heel klein vervallen dorpje op de top van de rots. Wie wil daar nu wonen?

Wij nemen eerst het Oostenrijkachtige wandelpad naar beneden. Op de sandaaltjes met strandtassen en koelbox. Maar 3 kwartier lopen.

Het hele eiland Cres is een grote berg met struikgewas met uiteraart veel water erom heen. De dennen zijn laag en ruiken heerlijk zwoel, door een orkest van enorme sprinkhanen is het een echte mediterraanse beleving.

Ook midden in het bos staan allemaal gestapelde stenen muurtjes. In Oostenrijk stapelen ze ook stenen maar daar betekend het ‘gevaarlijke plek’! Oostenrijkers bouwen veel minder muurtjes. Of zullen daar die gedtapelde stenen omvallen door de woest stromende ruwe waterstromen met boomstammen en klotsende stenen, die de bergen afdenderen? We missen hier de verkoelende oostenrijkse beekjes best wel langs de wandelroute.

Iets lager staat de corniveer en rozemarijn te geuren met daarboven dartelende vaal gekleurde vlinders. De zon en warmte hebben vast hun vleugels doen verbleken. Lekker vroeg wandelen we naar beneden, af en toe een fris zeebriesje, temperatuur is goed. Maar straks moeten we wel weer 1 uur omhoog klauteren. Pff…daar zie ik nu al tegen op.

We rollen het laatste stukje naar beneden over prachtige siergrint zoals in de Hollandse “grafsteen’ tuinen (tuinen met alleen grint met worteldoek, zonder planten). En dan staan we opeens op een klein idyllische strandje met een ….. piratenboot!? We duiken ergens bij een koele grot de schaduw in en maken ons op voor een dagje strand.

Algauw kiest de piratenboot voor het ruime sop ipv steen muurtjes stapelen. De piraten gaan op de vlucht voor alle grote en kleine boten die aankomen. De kapiteinen staan allemaal driftig schreeuwend een plek te veroveren om voor anker gaan. In een file lopen de mensen van de excursie boten af en duiken allemaal naar ons grotje, de schaduw in. Zo fijn is dat grotje niet want het is een mooi openbaar toilet voor de grote boodschap en meurt aardig en ook de schaduw verdwijnt snel.

Op het strand is niets… geen strandhuis of piccalo’s met strandbedjes of een boulevard. Het strand is slechts beroemd om de toeristische grot waar je in kan zwemmen en door gat kan duiken. De grote groepen toeristen vedwijnen met een gids in de rots, zelfs een moslima en een hond op een vlotje! Ook wij zijn in de donkere grot gezwommen maar ik geloof het wel en zwem terug. Harry en Manon komen er met schrammen aan de andere kant van de grot er weer uit.

Ik vertrek met mijn hele hebben en houwen naar de andere kant van het strand voor een rustiger plek onder de bomen…. Ook al een poepplek maar schaduwrijk en zicht op alle toeristen. Dan gaan er allemaal toeters en toeristen vertrekken met de boot naar andere oorden terwijl de volgende lading weer arriveerd.

En dan vertrekken wij ook naar de auto. In een uurtje klimmen krijg ik zin, want het strand zitten was ik wel zat! Door al die keien hadden we tijdens het snorkelen mooi zicht op visjes maar het zit/ligt niet echt lekker. Voordeel is wel dat er geen zand zit overal, de zee voelt als schoon water! Maar klaar is klaar dus we zwoegen naar boven.

Holiechips echt niet leuk! Om 3 uur, midden op de dag, een berg beklimmen is heet! Mijn vuur rode kop klapt bijna uit elkaar! We hadden moeten blijven zitten waar we zaten. Over de terugtocht wil ik het verder niet hebben. Ook niet over de horeca in dat stadje met half verganen huizen, wat een heerlijke beloning zou kunnen zijn voor de ellenlange wandeltocht…. siësta van 16.00 tot 18.00….

Dus terug op de camping zoutgehalte op peil gebracht met prosciutto/rauwe ham, tomaat en mozzarella op terras onder de bomen en uitzicht op zee. Het terras staat tussen allemaal kleine tentjes van de campinggangers met evenveel hangmatten. Met een pivo (bier) en gingertonic in de hand kunnen we dat mooi observeren. In Kroatië moet je ook niet willen wandelen dan ben je stapel gek! Allleen hangmathangen, vis eten en snorkelen is een verstandig vakantie invulling. No stress op Cres.

Ahoewel… door het wandelingetje hebben we echt Kroatië ontdekt met al onze zintuigen en kunnen we moe en voldaan naar bedje toe.

Album: Cres Kroatië