Betuwe

Errekomsepad Erichem, 13 km | Bos of rivierenlandschap, vraagt Harry. Je gaat toch niet naar de Betuwe net voor de bloesemtijd? Toch wel dus, en wat zijn de boomgaarden mooi zonder bloesem en vruchten. Ook de rijen met grillige hoog- en laagstam boomgaarden zijn super. De knoppen zijn dik, vol belofte. Het is heerlijk lopen in de luwte van de boomgaarden

Zodra de boomgaard verruild wordt door graslandschap, giert de koude wind om je oren. De vergezichten zijn geweldig door de afwisseling van het grasland, de net geploegd donkere bouwgrond en de groene of geel verdorde akkers met groenbemesting. We zetten onze muts op en trotseren de kou. Onze neuzen maken extra slijm aan om de kou en wind te kunnen trotseren. Dat maakt deze snotneus helemaal corona proof.

We kijken onze ogen uit, de huizen zijn hier bijzonder. De Betuwse boerderijen hebben een typische grote overstek aan de achtergevel boven de deeldeuren. Ook verbazen we ons over de rommelige minihuisjes en de enorme bedrijfspanden met moderne woongelegenheid. De kerken vormen een mooi ijkpunt tijdens de wandeling en Buren is een prachtig toeristische dorpje, helaas nog zonder terrassen.

We lopen door een wijngaard en ik vraag me af waar straks al die druiven aan gaan hangen. Ik zie slechts een stammetje en twee takjes. We moeten in september maar terug om te kijken hoe het zit met die druiven. Op een groot terras in de wijngaard wordt normaal gesproken wijn geserveerd. Een glaasje warme gluwwhein zou nu wel lekker zijn. Nou ja, dat zeg ik wel, maar gluwwein is niet mijn dingetje. Een kruidenbitterslokje kan je vast ook wel distilleren van druiven. Serveren met een kopje thee, dan scoort de wijnboer hoge ogen bij Hennetje!

Wat een gezeur over terassen en het drankaanbod. We duiken in onze rugtas pakken een krentebol en maken de route af. Te koud voor een thee pitstop. Jammer dan, die schenken we straks in de auto onderweg naar huis wel in. En thuis bakken we een lekkere stapel warme dikke stevige pannenkoeken.
Een topdag weer.

Album: Errekomsepad