Klompenpad is vakantie

Marspad, Kesteren 11 km | Een mooie route met veel verharde wegen door boomgaarden en langs de Rijn. De zon is warm, windje heerlijk en het landschap open met een mooi zicht op Rhenen, de brug en het begin van de Utrechtse Heuvelrug. Het gezelschap is groot, 3 huishoudens en dat betekend gezellig kletsen en geen informatie lezen op de klompenpadapp.

Wel kennis overdracht over elkaar en informatieve gesprekken over bv de waterplanten. De waterman van ons gezelschap benoemd vervuilende waterplanten en welke mogen blijven staan voor een goede waterkwaliteit. Ik zie bijzondere mooie waterplanten zonder geconfronteerd te worden met werk.We vragen ons af waarom in een boom met 98% conference peren ook een 2e soort peren draagt. Gelukkig heb ik connecties hier in de buurt, Camping De Fruitboom die kunnen vast wel meer vertellen. Ze vertellen dat de tweede gele peer een claps peer is, een oud ras uit 1860 en eerder rijp dan de conference.

Alleen is deze peer niets meer waard tegenwoordig en vallen overrijp van de takken. Als ik dit geweten had zou ik toch een val peer hebben opgepakt en geproefd. Maar een klompenpad wandelaar zit natuurlijk niet aan andermans spullen en daarbij ben ik ook een echte conference perenliefhebber.

Op de dijk met uitzicht over perenboomgaard vraag ik mij af hoeveel van deze peren ik een op eet in mijn leven. Stel ik eet 1 peer per week, keer 70 jaar is 3640 peren. Gedeeld door het aantal peren aan een boom is het aantal perenbomen die nodig zijn voor 1 mensenleven…. Hoe zou dat zitten met appels? Ik eet gemiddeld 8 appels per week, appelmoes, appeltaart, appel bij ontbijt, appel in salade, appeltje voor de dorst ect… Ook een keer berekenen. De volgende wandeling ga ik tellen hoeveel vruchten een laagstamboom draagt. Of weten jullie het antwoord?

Helaas is het veerpondje over de Rijn naar restaurant Moeke afgesloten en konden we geen dorst lessen. Nog jammerder is dat we niet door de wei aan de voet van de Grebbeberg hebben kunnen lopen. Dan maar onderweg een handje bramen plukken en snoepjes oppeuzelen en verder lopen.

Een grappig intermezzo is het molletje dat razendsnel over het fietspad kruipt. Door zijn graafpoten rolt hij steeds om alsof hij dronken is. Ik vind het een lief klein zacht molletje, van mij mag hij 1 molshoopje maken in ons gazonnetje met klaver en bijtjes. Of ben ik dan een molshopenloos geval?

Weer terug bij de auto hebben we bij Bistro & tapa’s ’t Amsthuis in Kesteren heerlijk geborreld met bier, thee en een tapa’s- en brood met hammetjes plank.

We proosten op een super gezellige vakantiedag en concluderen; Oost, west dicht bij huis is het ook super best!

Bekijk ook het fotoalbum: Marspad

Terug naar boven